Chalcons : ايزوليكو يريتىژنين I soliquiritigenin ، ليكورازيد Echinatin , Licuraside ، Neolicuroside و ليكوچالكونهاى آ و ب A B licochalcones . كومارين‌ها Coumarins : گلىسين Glycin ، هنيارين Heniarin ، ليكومارين Liqcoumarin ، امبلىفرون Umbelliferon . اسانس : متشكل و متجاوز از 80 ماده مانند لاكتون ، اوژنول ، فنكون ، هگزانول ، لينالول ، ايندول و . . . . مواد ديگر : آمينو اسيدها ، آمين‌ها ، استرول‌ها ( بتاسيتوسترول و استيگماسترول ) ، نشاسته 29 درصد ، موم ، گلوكز 4 / 1 درصد ، ساكارز 5 / 2 درصد ، رزين ، كلسيم ، آهن ، منگنز ، منيزيوم ، فسفر ، پتاسيم ، سله‌نيوم ، سيليكون ، روى و ويتامين‌هاى B 3 , B 2 , B 1 و ويتامين‌هاى C . گليسيريزين 50 بار شيرين‌تر از ساكارز و شيرينى آن نسبت 1 به 000 / 20 در آب قابل تشخيص است . گليسيريزين در اثر هيدروليز اسيدى به اسيد گليسيريتنيك Glycyrrhetinic acid ( انوگزولون C 30 H 46 O 4 Enuxolone ) و دو مولكول اسيد گلوكورونيك Glucuronic acid تبديل شده و شيرين‌بيان گليسيريزينه شده شيرينى خود را از دست مىدهد . شيرين‌بيان خواص ضد التهابى و مينرالوكور تيكوئيدى آرامى داشته و مىتواند به جاى كورتيكوستروئيدها به كار رود . فلاونوئيدهاى ليكوريس از جمله ليكوريتين و ليكوريتيژنين از توسعه و نفوذ مواد ملتهب‌كننده و حساسيت زا چون فرمالين ، سفيد تخم‌مرغ و دكستران جلوگيرى مىنمايند . فلاونوئيدهاى ليكوريس داراى اثرات آنتى اسپاسموديك و جلوگيرى از تشرح معده و ترميم‌كننده زخم معده مىباشند . سديم گليسيرينات و عصاره الكلى ليكوريس از رشد استافيلوكوك طلائى ، مايكو باكتريوم توبركوليز ، اشريشياكلى و تريكوموناس واژيناليس جلوگيرى مىنمايد . خواص درمانى : ضد سرفه ، ضد زخم معده و اثنى عشر ، ضد التهاب ، ملين و مينرالوكور تيكوئيد . موارد مصرف درمانى : برونشيت ، سرفه ، اولسرپپتيك ، اولسردئودنال و بيمارى آديسون Adison's disease ( Chronic adrenocortical insufficiency )